scroll to top
0

Mobile Menu

Header Layout

EBSCO Auth Banner

Let's find your institution. Click here.

Page title

Türkiye-NATO İlişkilerinde İnşacı Etkiler (1991-2011).

Additional Information
Constructivist Influences On Turkey-NATO Relations (1991-2011).
Constructivism
Identity
Security Community
Transformation of NATO
Turkey-NATO Relations
İnşacılık
Güvenlik Topluluğu
Kimlik
NATO'nun Dönüşümü
Türkiye-NATO İlişkileri
Language of Keywords: English; Turkish
928120 International Affairs
911410 Foreign affairs
After the Soviet threat disasppeared in 1991, serious discussions took place about the relevance of NATO and membership of Turkey. It was even suggested that Turkey needed to take on new foreign policy initiatives other than NATO. Nonetheless, Turkey actively contributed to NATO's transformation policies and increased its presence and visibility in NATO over the years. In this study, causes for this continuity in Turkish-NATO relations are being investigated. The conceptual framework of the study is based on the constructivist approach that emphasizes the importance of identities and related interests in determination of foreign policy preferences. Constructivism also claims that international social structure plays a significant role in formation of those identities and interests. In the first part of the study, the level of Turkey's contribution to NATO during the research period of 1991-2011 is analysed. In the second part, the contiunity between NATO-Turkey relations has been explained based on the constructivist concepts of "structure agent interaction, logic of appropriateness and habit". [ABSTRACT FROM AUTHOR]
Sovyet tehdidinin 1991 yılında ortadan kalkması ile birlikte NATO'nun varlığı ve Türkiye'nin üyeliği ile ilgili ciddi tartışmalar meydana gelmiş, Türkiye'nin farklı dış politika açılımlarına ihtiyaç duyduğu ileri sürülmüştür. Bununla birlikte, Türkiye NATO'nun dönüşüm süreci politikalarında aktif bir şekilde yer almış ve NATO içerisindeki varlığını ve görünürlüğünü yıldan yıla artırmıştır. Bu çalışmada Türkiye-NATO ilişkilerinde görülen bu devamlılığın nedenleri araştırılmaktadır. Çalışmanın kavramsal çerçevesi, dış politika tercihlerinin belirlenmesinde kimlik ve buna bağlı çıkarlar ile bu kimlik ve çıkarların oluşmasında uluslararası sosyal yapının etkilerini öne çıkaran inşacı yaklaşıma dayandırılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde araştırma dönemi olan 1991- 2011 yıllarında Türkiye'nin NATO'nun dönüşüm dönemi politikalarına katkı derecesi ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Türkiye-NATO ilişklerinde görülen süreklilik "yapı aktör etkileşimi, uygunluk mantığı ve alışkanlık" şeklinde üç ana inşacı kavramsallaştırma etrafında açıklanmaktadır. [ABSTRACT FROM AUTHOR]
Copyright of International Relations / Uluslararasi Iliskiler is the property of International Relations Council and its content may not be copied or emailed to multiple sites or posted to a listserv without the copyright holder's express written permission. However, users may print, download, or email articles for individual use. This abstract may be abridged. No warranty is given about the accuracy of the copy. Users should refer to the original published version of the material for the full abstract. (Copyright applies to all Abstracts.)
1304-7310
10.33458/uidergisi.947560
154146664

banner_970x250 (970x250)

sponsored